| 释义 |
bandit 英音 [ ˈbændɪt ] 美音 [ ˈbændɪt ] 释义 n. 强盗,土匪;恶棍;敲诈者 变形 bandits/banditti 复数 考试频率 中考 四级 考频:近四年出现2次 n. 强盗; 土匪 例句 1·Jesse was an outlaw, a bandit , a criminal. 杰西曾是个逃犯、土匪、罪犯。 《柯林斯英汉双解大词典》 2·This is real bandit country. 这是真正的强盗之地。 《柯林斯英汉双解大词典》 3·We'd name him Bandit and put a red bandanna around his neck. 我们会给他起名叫 Bandit,把红色的大手帕围在他的脖子上。 短语 1·one-arm bandit [美俚]吃角子老虎机 同义词 n. 强盗,土匪;恶棍;敲诈者 toughrobber 同根词 词根 bandit banditry n 土匪行为;盗贼行为;贼党
|